Projecten

Museum in the mirror

Museum in the mirror/Musée Miroir: een project in wording, samen met Annick De Rop.

Stel dat u en ik mekaar voor het eerst ontmoeten, dan hebben wij over mekaar een oordeel, hoe klein en onbevangen ook, een voor-oordeel. Dat kan zowel positief als negatief zijn en in de loop van het contact worden bijgesteld en genuanceerd. Zo gebeurt dat overal ter wereld: ieder kijkt vanuit zijn/haar eigen perspectief naar de ander en interpreteert. 

Met het project Museum in the mirror willen we een spiegel voorhouden aan onszelf, als Belgen, Europeanen, Westerlingen, door te onderzoeken hoe anderen, in dit geval Afrikanen, naar ons kijken.

 

Wat als er in een Afrikaanse stad een museum over ons zou openen? Rond deze gedachte gaan wij aan de slag.

storysnapper

Een paar jaar geleden reisden Annick De Rop en Barbara Rottiers met een verhalentrailer door Tanzania om zoveel mogelijk verhalen van zoveel mogelijk 'gewone' Afrikanen te verzamelen. Dit alles om het eenzijdige beeld dat we over het Afrikaanse continent hebben scherper te stellen. Afrika is zoveel meer dan de gangbare cliché's.

Fotoverslag Storysnapper: hier!

Inspiratiebron voor dit project is de ondertussen wereldberoemde TED-speech van Chimamanda Ngozie Adichie: The Danger of a single story.

De Storysnapper werd een seizoen lang een wekelijks item in Iedereen Beroemd op één.

Lees hier meer over de Storysnapper in De Morgen en Humo.

Onze fixer ter plaatse was Bakari Masare. Ook een uitstekende en plezierige safarigids.

Tegelspreuken

Naamloos-1.jpg
Storysnapperweb.jpg

Samen met collega Lies Van Dionant ging Barbara Rottiers tijdens de coronaperiode in gesprek met een aantal bewoners in het Rode Kruis vluchelingencentrum in Mechelen.

Iedere gesprekspartner werd gevraagd om een spreuk of tegelwijsheid met hen te delen.

Wat dus ontstond vanuit een lockdown leegte, heeft warme, verrijkende en vaak pakkende ontmoetingen opgeleverd.
Ze hoorden over gemiste families ver weg en hoop voor morgen. Ze hoorden over jezelf heruitvinden in een nieuw land en over de rijkdom van achtergelaten culturen.

 

I.s.m. de Stad Mechelen en Rode Kruis Vlaanderen.

Cover boekje.jpg

BIBI van de buren

Als de voorleesbibi van dienst van Vlaams-Nederlands huis deBuren, trok Barbara Rottiers langs meer dan 50 klassen in Brussel om voor te lezen uit het beste wat de literatuur uit de lage landen te bieden heeft op kindermaat.

De aangeboden verhalen waren net zo gevarieerd als de groepen kinderen die ze ontmoette.

Barbara werd nadien in de Brusselse metro zelfs een paar keer door kinderen herkend als 'Bibi'.

Veel beter wordt het niet.

Kijk hier voor een fotoverslag van Bibi.

I.s.m. deBuren

Bibiweb.jpg

Croque ton histoire

Op momenten dat een journalist met een camera of een scherpe pen als 'bedreigend' kan worden ervaren, is er nog altijd een andere optie: grafische journalistiek. Iemand met kleurpotloden en verf wordt zelden als gevaarlijk gezien. Croque ton histoire was een internationale wedstrijd om grafische journalisten in vaak penibele politieke omstandigheden aan te moedigen.

Lees hier meer over de wedstrijd.

Een project i.s.m. Drawing the times en Free Press Unlimited.

logoweb.jpg

kunstenfesival watou

Barbara Rottiers had al een paar keer het genoegen

als maker uitgenodigd te worden op het Kunstenfestival van Watou.

Zo kreeg ze er al atelierruimte en in 2016 mocht ze er

De Muur innemen. Hiervoor vroeg ze aan audiokunstenaars Katharina Smets en

Inne Eysermans om haar te vergezellen.
Ze creëerden samen een heuse (vrolijke) voodooruimte voor iedereen.

Naamloos-2.jpg